Główne Sanktuarium Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej
Obecny kościół parafialny, z lat: 1690-99, fund. przez Marię Kazimierę Sobieską, konsekrowany, 12 VIII 1699 r., przez bp. ormiańskiego ze Lwowa, Stanisława Kotlińskiego. W latach 1767-1769 przebudowano fronton. Budynek był kilkakrotnie restaurowany, zniszczony w czasie II wojny światowej (był tu magazyn zbożowy), remontowany po jej zakończeniu, m.in. w r. 1946.
Kościół murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy, barokowy, wg projektu Jana Michała Linka, przy prezbiterium dwie zakrystie i skarbiec, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. Kościół jest połączony z budynkiem klasztornym, stojącym z lewej jego strony. Jest on wyposażony w 5 ołtarzy. Ołtarz główny, drewniany, został wykonany przez Jana Mauchera w latach: 1774-1776. W ołtarzu tym jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Krasnobrodzkiej, wokół którego są umieszczone liczne wota. Po prawej stronie kościoła ołtarze: św. Józefa i św. Anny, po lewej: MB Różańcowej i św. Walentego. Boczne ołtarze, podobnie jak główny, drewniane. W r. 1778 dobudowano kruchtę wraz z bramą wg projektu Jana Mauchera. Ołtarz soborowy pochodzi prawdopodobnie z prywatnej kaplicy Jana III Sobieskiego. Na chórze muzycznym organy wykonane w r. 1975 przez Zygmunta Kamińskiego z Warszawy (33-głosowe). Chrzcielnica o podstawie marmurowej pochodzi z r. 1908.
Przy kościele znajduje się piętrowy klasztor, zbudowany w kształcie kwadratu jednym skrzydłem przylegający do świątyni. Obecnie użytkowany przez parafię (są tutaj mieszkania księży, sale katechetyczne i - od r. 1948- mieszkania sióstr ze zgromadzenia Imienia Jezus). Na korytarzu górnego piętra, Wystawa Maryjna, przedstawiająca wszystkie polskie sanktuaria maryjne. Na dolnym korytarzu wystawa zdjęć z Ziemi Świętej. Na ścianach stacje Drogi Krzyżowej. Obok kancelarii wystawa sztuki sakralnej.
Przed klasztorem dwie figury z piaskowca szydłowieckiego: Chrystusa Dobrego Pasterza - Proboszcza Świata i Jana Pawła II - Jego Wikariusza, z lat: 1997 - 98, wyk. Andrzej Gontarz.
Z prawej strony kościoła rozległy plac, otoczony murem. Na placu tym, od strony kościoła, na murowanym podium, wybudowano ołtarz polowy (tutaj odbywają się doroczne uroczystości maryjne).
B. Obraz MB Krasnobrodzkiej.
5 sierpnia 1640 r., w lesie k. Krasnobrodu, objawiła się, mieszkańcowi Szarowoli, Jakubowi Ruszczykowi, Matka Boża. W miejscu objawienia Jakub stawia figurę. W r. 1648 wojska Bohdana Chmielnickiego niszczą miejsce objawienia. Zniszczono figurę, wycięto pobliskie drzewa, zrabowano liczne wota. Wiosną 1649 r., w pośniegowym błocie, znaleziono mały obrazek o wymiarach: 9 x 14 cm. Przedstawia on Matkę Boską adorującą, leżące na ziemi, Dziecię Jezus. Matka Boska z rozpuszczonymi włosami i rękami złożonymi na piersi, Dziecię Jezus wyciąga prawą rękę w błogosławiącym geście. W lewym rogu obrazka Duch Święty w postaci spadającej gołębicy. Plan obrazka wypełnia różany ogród. Obrazek wykonany na papierze, metodą metalorytniczą w nieznanej drukarni. Oryginał znajduje się pinakotece monachijskiej i jest namalowany na desce przez Frencesco Raiboliniego z Bolonii.
Znaleziony obrazek, mimo, że przeleżał od jesieni do wiosny w błocie, zachował swoją świeżość. Umieszczono Go w kościele zbudowanym na miejscu objawienia, w latach: 1648-64, przez Katarzynę Zamoyską. W r. 1654 bp chełmski Stanisław Pstrokoński wysyła do Krasnobrodu komisję na czele której stoi sufragan bp Mikołaj Świrski. Po wysłuchaniu świadków uznano prawdziwość objawień. W r. 1671 bp chełmski Jacek Święcicki stwierdza kult Obrazu i liczne wota, wiszące obok. W r. 1673 kościół spalony przez Tatarów, obrazek ocalał i został przeniesiony do kościoła ormiańskiego w Zamościu. W r. 1703 Obrazek ponownie w Zamościu. Koronowany, na prawach papieskich, 4 lipca 1965 r.
Kaplica Objawień.
Inne obiekty sakralne istniejące na terenie parafii
Kościół filialny, pw. Podwyższenia Krzyża Św., w Łuszczaczu, wybudowany w latach siedemdziesiątych XX w. przez wiernych, rozbudowany w r. 1983 wg projektu Zygmunta Nowaka z Tomaszowa Lub., poświęcony, 22 września 1985 r. przez bpa lubelskiego Bolesława Pylaka.
3Kościół filialny, pw. św. Stanisława Kostki, w Hutkowie, drewniany, wybudowany w r. 1923, rozbudowany w r. 1983, wg projektu Eugeniusza Koby z Zamościa, poświęcony, 22 września 1985 r., przez bpa lubelskiego Bolesława Pylaka
Kościół filialny, pw. św. Izydora, w Majdanie Małym, z r. 1983, murowany, wg projektu Zygmunta Nowaka z Tomaszowa Lub., poświęcony, 26 maja 1985 r., przez bpa lubelskiego Bolesława Pylaka
Kościół filialny, pw. św. Jana Chrzciciela, w Wólce Husińskiej, z r. 1983, murowany z pustaków i białej cegły, wg projektu Zygmunta Nowaka z Tomaszowa Lub., kryty blachą, poświęcony, 26 maja 1985 r., przez bpa lubelskiego Bolesława Pylaka
Kościół filialny, pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego, w Majdanie Wielkim, z r. 1983, murowany, wg projektu Zygmunta Nowaka, kryty blachą, wewnątrz wyłożony boazerią, poświęcony, 12 czerwca 1988r. przez bpa Jana Śrutwę.
Kościół filialny, pw. św. Dominika, w Dominikanówce, z lat: 1983 - 88, murowany, wg projektu Zygmunta Nowaka, kryty blachą, poświęcony, 12 maja 1988 r., przez bpa Jana Śrutwę.
Kaplica, pw. św. Rocha z Montpellier,na zboczu leśnym agórze (w odległości 2,5 km od kościoła), drewniana, kryta gontem, przebudowana, w r. 1935, przez Kazimierza Fudakowskiego, właściciela majątku Krasnobród. Stanęła ona na miejscu starej i zniszczonej kaplicy. Wewnątrz znajduje się ołtarz z obrazem św. Rocha i studzienka z wodą. Początki kultu Świętego datują się na w. XVII i związane są z osobą Marii Kazimiery Sobieskiej. Odpust: św. Rocha (niedziela po 16 VIII).
Zabytkowa aleja NMP, długości 500 m., z Klasztoru do miejsca objawienia. Przy alei dabytkowe kaplice: św. Onufrego (murowana z XVII w.), św. Anny (drewniana z XIX w.), św. Antoniego (drewniana z XIX w.). W miejscu objawienia, na źródłach, dwie drewniane kaplice z XVIII w., zwieńczone wspólnym dachem, poświęcone Matce Bożej. Wg tradycji jest to miejsce objawienia się Matki Bożej Jakubowi Ruszczykowi. Wokół kaplic dróżki różańcowe i figura Matki Bożej i klęcząca postać Jakuba, całość wykonana przez Andrzeja Gontarza w r. 1993, poświęcona, 2 lipca 1994 r. przez bpa zamojsko-lubaczowskiego Jana Śrutwę.
Kalwaria Krasnobrodzka, z r. 1981, o pow. 2 ha, stanowi ją 16 stacji, w sumie 84 figury ponadnaturalnej wielkości, wyk. w drewnie lipowym przez Lucjana Borutę z Drohiczyna, zalesiona sosną, świerkiem, jodłą i modrzewiem.
Kaplica w Domu Opieki Społecznej
Cmentarze:
1. Parafialny w Krasnobrodzie, założony w latach 40-tych XIX w., o pow. 6 ha, ogrodzony, w latach 80-tych XX w., murem z kamienia józefowskiego. Na cmentarzu groby żołnierskie z I wojny światowej, mogiła Powstańców Styczniowych z 1863 r., zbiorowe groby żołnierzy II wojny światowej (ok.1000 poległych), w centrum pomnik o tematyce religijno - patriotycznej.
2. Prawosławny w Potoczku, przy kościele, nieczynny, został założony prawdopodobnie dla prawosławnych ok. r. 1870, w kształcie prostokąta o pow. 0,12 ha.